terug

Zomercolumn: Lang leve Rembrandt

Zomercolumn: Lang leve Rembrandt

Over inspiratie en ontroering. Een zomercolumn van Ellen Faber, beeldend kunstenaar en lid van de Kunstenbond.

Mijn Rembrandt is niet aan de muur gehangen, maar in mijn herinnering is ze springlevend.

Hoe snel reageer jij als je door het Rijksmuseum uitgenodigd wordt om jouw kunst in het museum te exposeren ? Onderneem je meteen actie of denk je, ja uhhh …. en bouw je enige bedenktijd in?

Toen ik op sociale media een oude rocker in het Rijksmuseum op een bankje zag zitten en naar een muur zag staren, viel bij mij niet direct het kwartje: zoals hij staart naar zijn schilderij, kan ik straks misschien mijn papierkunst hier aan de muur zien hangen. Maar na wat dubben ging ik toch op internet op zoek naar de uitnodiging en de voorwaarden.

Het is een leuk uitgangspunt: laat je inspireren door Rembrandts kunst en maak een 'eigen' Rembrandt. Dus niet een imitatie schilderen maar je laten inspireren door lichtval of  thematiek.

Ik weet niet hoe het met jou is, maar als ik aan Rembrandt denk, zie ik meteen twee 'beelden' opdoemen voor mijn geestesoog. De  poses die mij ontroeren, zijn die van de badende vrouw, met haar opgeschorte onderjurk en de liefdevolle omarming met de handen op het schilderij het Joodse bruidje.

Vanuit deze inspiratie heb ik mijn werk gemaakt: 'Aangeraakt'. Een paperartwork met ecoline en uitgesneden figuren en iets voor de achtergrond zwevend. Met in mij achterhoofd de thematiek van #metoo (gewenst of ongewenst aangeraakt of bekeken worden). Na een selectieperiode van zeven weken kwam de uitslag. Mijn Rembrandt behoort tot de 7600 werken die niet te zien zijn in het museum.

Beeld hierboven: Aangeraakt © Ellen Faber paperart

Reageer